مسجد کبود تبریز

مسجد کبود تبریز در خیابان امام خمینی، بالاتر از سه راه خاقانی، جنب موزه آذربایجان قرار گرفته است. مسجد کبود یکی از ابنیه زمان جهانشاه قره قویونلو و متعلق به نیمه دوم قرن نهم هجری است که بوسیله جان بیگم خاتون همسر جهانشاه بنا شده و توسط دختر او صالحه خاتون در زمان حکومت سلطان یعقوب اق قویونلو مرمت گردیده است. این بنا با نام های مختلف از جمله گوی مسجد (به ترکی همان مسجد کبود)، مسجد شاه ¬جهان، عمارت و مسجد مظفریه معروف و مشهور بوده است.
این مسجد دارای سردر، دومناره و شبستان و مقبره است. اهمیت بنا از نظر کاشیکاری و آمیزش رنگها و داشتن انواع خطوط عالی و اشکال قابل حائز اهمیت می باشد. در قسمتهایی از مسجد کتیبه ای به خط رقاع در متن لاجوردی نصب شده که از عالی ترین مظاهر معرق کاری دوره اسلامی محسوب میشود. از مفاد این کتیبه معلوم می شود که بنای مسجد در ربیع الاول سال ۸۷۰ هجری قمری به پایان رسیده است.
از دیگر ویژگی‌های مسجد کبود قرار گرفتن آرامگاه خانوادگی سلطان جهانشاه آخرین فرمانروای سلسله قراقویونلوها در آن است که از نظر بافت ساختمانی و معماری ، نوعی الحاقیه محسوب می شود و این بخش ، پیوندی ناگسستنی با مسجد دارد .