موزه استاد شهریار – تبریز

موزه استاد شهریار، یکی از موزه‌های شهر تبریز است که در محله مقصودیه، از محلات قدیمی این شهر واقع است. ساختمان این موزه، قبلا محل زندگی محمدحسین شهریار، شاعر مشهور ایران بوده‌ است.
این خانه در سال ۱۳۶۷ خورشیدی و بعد از درگذشت استاد، از سوی شهرداری تبریز خریداری شده و هم اکنون زیر نظر این نهاد اداره می‌شود. منزل استاد شهریار، در زیربنایی بالغ بر ۲۵۰ متر و مساحتی حدود ۲۴۱ متر در ۲ طبقه ساخته شده‌است.
بیش از ۵۰۰ قطعه از آثار و نیز وسایل شخصی شهریار شامل کتاب، دستخط و انواع یادبودها و هدایای داخلی و خارجی به همراه لوازم زندگی این شاعر تبریزی در موزه به نمایش گذاشته شده ‌است. این موزه در قسمت زیرزمین، دربرگیرنده عکس‌ها و تصاویری از استاد شهریار، بخش سمعی، بصری و قسمتی مخصوص استراحت میهمانان و بازدیدکنندگان از موزه ‌است.
در بخش فوقانی نیز که در واقع بخش اصلی و قدیمی‌تر موزه ادبی استاد شهریار به شمار می‌رود، بخش‌هایی چون بخش اسناد قدیمی، عکس‌ها، دست‌نوشته‌ها، وسایل شخصی شامل لباس‌ها، کتاب‌ها، لوازم‌التحریر، رختخواب و بستر استراحت استاد، تالار پذیرایی منزل استاد، هدایا، لوح‌های تقدیر و تندیس‌های این شاعر بزرگ قرار گرفته‌ است. در موزه ادبی استاد شهریار همچنین سه تار معروف این شاعر بزرگ و آثار خط نستعلیق وی در معرض دید عموم قرار گرفته ‌است.
خانه استاد شهریار در سال ۱۳۸۶ توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با شماره ۲۲۷۲۹ در فهرست اثار ملی ایران به ثبت رسید.

زندگینامه مختصر استاد محمد حسین بهجت تبریزی :

سید محمد حسین بهجت تبریزی معروف به شهریار فرزند سید اسماعیل موسوی خشکنابی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در تبریز چشم به جهان گشود. وی تحصیلات خود را در تبریز و تهران در رشته طب ادامه داد. استاد شهریار در ۸۲ سال زندگی پرفراز و نشیب خود شهرت بسیاری کسب نمود و کتاب های وی به زبان های مختلف ترجمه گردید.
در سال ۱۳۲۸ هجری قمری که تبریز آبستن حوادث مشروطیت بود، پدرش او را به روستای (قمیش قورشاق) خشکناب منتقل کرد و دوره‌ی کودکی او در آغوش طبیعت گذشت که منظومه‌ معروف حیدربابا مولود خاطرات آن است.
استاد شهریار که یکی از شعرای بزرگ ایران محسوب می شود، در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۶۷ شمسی به سرای جاوید شتافت و در مقبره الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.