پل خواجو,پل خواجو اصفهان,پل خواجوی اصفهان,پلان پل خواجو,معماری پل خواجو,پل خواجو کجاست,آدرس پل خواجو,پل های اصفهان,پلهای اصفهان,بناهای تاریخی اصفهان,پل اصفهان,گردشگری اصفهان,پل های ایران,آثار تاریخی اصفهان

 

پل خواجو، در شهر اصفهان به سال ۱۰۶۰ هجری قمری بر روی رودخانه زاینده‌رود در شرق سی و سه پل ساخته شد.

 

آدرس پل خواجو اصفهان – پل خواجوی اصفهان کجاست :

 

پل تاریخی خواجو در انتهاى شرق خیابان کمال اسماعیل اصفهانى و انتهاى جنوبى خیابان خواجو واقع شده است.

 

وجه تسمیه پل خواجو اصفهان – علت نامگذاری پل خواجو :

نام پل خواجو از نام محله خواجو یعنی محلی که پل در آن ساخته شده است اقتباس شده است.
همچنین پل خواجو به پل شاه، پل شاهی، پل بابا رکن الدین، پل شیراز، تخت فولاد، پل حسن آباد و پل حسن بیگ نیز معروف است. این پل بر سر راه تکیه بابارکن الدین عارف مشهور قرار داشته، لذا به پل بابا رکن الدین شناخته میشد. حسن بیگ در واقع نام پل قبلی بوده که در زمان شاه عباس دوم صفوی تخریب شده و پل فعلی بجای آن ساخته شد.
به آن پل شیراز می گفتند به این دلیل که مسافران شیراز درآن زمان از روی این پل عبور می کرده اند.

 

ساختمان بیگربیگی :

 

در میانه پل خواجو، ساختمان مخصوصى که به بیگربیکى شهرت دارد بنا شده است که براى اقامت موقتى شاه صفوى و خانواده او ایجاد شده بود و هم‏ اکنون نیز وجود دارد و طاق هاى آن داراى تزئینات نقاشى بسیار زیبایی است و در واقع پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پلهای زاینده رود مشهورتر است. درازای پل ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ متر است.

 

معماری پل خواجو – پلان پل خواجو :

درازای پل خواجو ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ مترست. پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشی‌کاری آن از دیگر پلهای زاینده رود مشهورتر است. این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پلهای جهان به شمار می‌رفت، بیشتر به هدف سد و بند بناشده است. در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که شاه نشین نامیده می‌شود در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده می‌شدند.
در گوشه‌های ضلع شرقی پل خواجو دو شیرسنگی وجود داردکه ظاهرا نماد سپاهیان بختیاری محافظ اصفهان و زاینده رود هستند. این پل دارای ۲۴ دهانه ‌است که از مکعب‌های به دقت تراش‌خورده ساخته شده و در بخش میانی، با سدهای چوبی برای گرفتن جلو رودخانه مسدود گردیده‌است.
نحوه مرمت این پل مورد انتقاد قرار گرفته است چون دست‌اندرکاران جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۸ با زیرپا گذاشتن اصل حفظ اصالت و سندیت طرح و ماده تشکیل‌دهنده اثر و تعویض سنگ‌های قدیمی پله‌ها با سنگ‌های جدید به اصلیت این بنای اصیل ایرانی آسیب زدند.

 

پل خواجو در آثار هنرمندان :

شعرای اصفهان درباره پل خواجو اشعار زیبایی سروده و در این سروده‌ها زیبایی‌ آن را ستوده‌اند. از جمله این سروده‌ها قصیده بلند صائب تبریزی در وصف یکی از روزهای جشن و چراغانی در کنار این پل است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که درباره سلسله صفوی بررسی کرده‌اند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن آباد با تخت فولاد و راه شیراز بوده‌است.
گردشگران و جهانگردانی که در دوره‌های گوناگون به اصفهان آمده‌اند، زیبایی‌های پل خواجو را ستوده، آن را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به شمار آورده‌اند.
این اثر تاریخی در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.